บทที่ 30 คำว่ารัก

เธียรชะงักไปนิดกับน้ำเสียงตัดพ้อจริงจังนั้น หญิงสาวอมยิ้มบางๆ ที่มุมปาก หัวเราะเบาๆ ในลำคอ

“จะโกรธเรื่องอะไรคะ? พี่ไปทำงานหาเงินเข้าบ้านนะ ไม่ได้ไปเที่ยวเตร่ที่ไหนสักหน่อย... ฉันเข้าใจค่ะ อาชีพ รปภ. มันเลือกเวลางานไม่ได้หรอก”

*โธ่... เมียเอ๊ย! ยิ่งหนูเข้าใจ พี่ก็ยิ่งรู้สึกผิดจนอยากจะกราบเท้าหนูตรง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ